12.12.08

당신 강준상 기억나세요?

ยูจิน เดินออกมายืนเงียบๆ หลังเล่นเกม ต่อนิทาน รอบกองไฟ กับเพื่อนๆ นิทานเศร้าที่สื่อความในใจของ ยูจืน และคำตอบ ในนิทาน จากจุนซาง
จุนซางตามยูจินออกมา หวังจะปรับความเข้าใจ


จุนซาง ยืนอัดอั้นตันใจ ที่จะอธิบายให้ยูจินเข้าใจ กับสิ่งที่ตั้งใจจะพูด


จุนซางเรียกชื่อยูจิน : ยูจิน

ยูจิน รอฟังว่าจุนซางจะพูดอะไร


ที่ฉันพูดออกไปตอนนั้น เป็นการเข้าใจผิดนะ ยูจิน


ยูจิน รอว่าจุนซางจะพูดอะไรต่อ

จุนซาง :คำพูดนั่นออกมาจากใจจริงนะ

ทุกคนมานั่งล้อมรอบกองไฟร่วมเล่นเกมกันในตอนหัวค่ำ

ระหว่างเดินไปที่พัก ยูจินและจุนซางเดินรั้งท้าย ยูจิน ชายตา ให้จุนซางอยากให้จุนซาง พูดอะไรบ้าง
รอยยิ้มของจุนซางตอนที่ยูจินเล่นเกมแพ้ถูกเพื่อนๆรุมกินโต๊ะละเลงหลังเพราะพูดผิด จากลูกหมีเป็นลูกหมา
당신 강준상 기억나세요?

[VOD ] 'Winter Sonata' Interview..Super Joke...



'Winter Sonata' Interview..Super Joke...



จุนซางถามยูขิน ว่า : ชอบสัตว์อะไรที่สุด

ยูจิน : ลูกหมา แล้วเธอล่ะ

จุนซาง : คน

ยูจิน : คนหรือ ใครล่ะ

จุนซาง : ไว้วันที่ 31 ธันวาคม มาเจอกันที่นี่แล้วฉันจะบอก

ยูจิน : ก็ได้ ฉันจะบอกด้วย

จุนซาง : อะไร

ยูจิน : คนที่ฉันชอบที่สุดไง


จุนซาง : บ่นกับตุ๊กตาหืมะว่า " อิจฉานายจังเลย" ( ที่ได้จูบกับตุ๊กตาหิมะ ที่ยูจิน เป็นคนปั้น)

ยูจิน จูบจุนซาง " จะได้หายหายอิจฉาไง"

배용준, 도시락으로 또 한번 '매출 대박'


배용준, 도시락으로 또 한번 '매출 대박'

한류 스타 배용준(36)이 도시락 사업으로 20여억원에 가까운 매출 ‘대박’을 터뜨렸다.


배용준이 한국 궁중요리를 메뉴로 삼아 최근 일본에서 출시한 도시락 5만개가 판매 개시 보름만에 조기 품절됐다. 화제의 도시락은 배용준이 일본에서 운영하는 한국 전통음식점 ‘고시레’(高矢禮)가 일본 최대 편의점인 세븐일레븐과 공동으로 개발한 ‘고시레 도시락 궁정설야멱적’(宮廷雪夜覓炙)’이다. 눈 내리는 밤 궁정 사람들이 즐겼다는 ‘설야멱적’을 전과 나물. 쇠고기 등 반찬과 함께 담았으며 가격은 2500엔(한화 약3만7000원)의 고가다. 5만개가 모두 팔려나가 매출액이 무려 18억5000만원에 이른다. 최근 엔화 가치가 급등하고 있는 ‘엔고’현상 덕분에 매출 이익도 부쩍 늘어났다.

이번 도시락은 예약자에 한해 크리스마스 시즌인 22일부터 24일까지 사흘간 세븐일레븐에서 받아볼 수 있도록 지난달 25일부터 주문 접수를 시작했다. 그러나 개시와 함께 팬들의 접수가 빗발치는 바람에 예약이 종료되는 17일에 일주일 앞서 모두 품절되는 인기를 누렸다.

배용준은 최근 들어 김치와 홍시.그리고 김 등 한국적 풍미가 담긴 음식들을 일본팬들에게 잇따라 소개하며 먹을거리 사업에도 한류 열풍을 일으키고 있다. 지난 9월에 선보였던 ‘고시레 배추 김치’ 역시 출시 2개월만에 10만개가 팔려나가 10억원에 이르는 매출액을 올린 바 있다.

김도훈기자 dica@

11.12.08

Polaris .폴라리스..

폴라리스

그는 말해
만약 내가 길잃
내가 폴라리스을 볼 것입니다
그것은 항상 여기에,

...Polaris...

Jun-sang told me about it.
He said if I ever get lost I should look for Polaris.
All the stars move with the change of season,
but Polaris doesn't.
It's always there where it is.

"Yoo-jin"


จุงซาง...เคยบอกฉันว่าเวลาที่เราหลงทาง ให้มองหาดาวโพราสลิส
เพราะดาวโพราลิสจะไม่ย้ายที่ไปไหน
ในขณะที่ดาวดวงอื่น ๆจะย้ายที่ไปตามฤดูกาล

"ยูจิน"

You said that Polaris always stays
where it is even when other stars move with the season.
Isn't it? If other pople can't forgive you,
and left you because they don't understand you.
If I stay where I am right.
Yoo-jin, can you trust me?

"Lee Min-hyung"



คุณบอกว่า...ดาวโพราลิสจะอยู่คงที่
ในขณะที่ดาสวดวงอื่น ๆ จะย้ายที่ไปตามฤดูกาลใช่ไหม ?
ถ้าหากว่าคุณอื่น ๆ ไม่ยอมให้อภัยคุณ...
และเขาเหล่านั้นจากคุณไปเพราะความเข้าใจผิด...
ถ้าหากผมยังอยู่ที่นี่...ยูจิน...คุณเชื่อผมไหม ?

"ลีมินฮุง"

------------------------------------
What is the Polaris Star...?

POLARIS (Alpha Ursae Minoris).

Not seasonal, always there in the northern nighttime sky, Polaris, the North Star, marks the North Celestial Pole. For those in the northern hemisphere it is a navigator's benchmark, the elevation above the horizon closely equal to the observer's latitude. Actually, Polaris is slightly off the pole and has a tiny circle around it about 1.5 degrees across. The pole itself, about which Polaris goes, marks true north, the fundamental direction for us in the northern hemisphere that defines the others, east, west, and south. Because of the 26,000 year precession (wobble) of the Earth's axis, the pole of the sky is slowly moving closer to Polaris, and then when the separation hits about 14 minutes of arc around the year 2105 will start to pull away. Thousands of years from now, Polaris will be well off the pole, other stars someday taking its place. Polaris also marks the end of the handle of the Little Dipper, the prominent figure of Ursa Minor, the Smaller Bear.
Much fainter than its "Big" counterpart, the Big Dipper, the Little Dipper is hard to find in a bright sky. Polaris has the common reputation of being the brightest star in the sky, whereas near dead-on second magnitude (2.02) it comes in at number 48. Its lower rank, however, is largely determined by its great distance of 430 light years. The star is actually an evolved class F (F7) yellow supergiant 2500 times more luminous than our Sun with a temperature of about 6000 Kelvin, which leads to a radius 45 times that of the Sun and a mass of six times solar. Hydrogen fusion has stopped in the star's core, and it is now passing through a phase of instability wherein it pulsates over a period of about four days, almost invisibly changing its brightness as the brightest "Cepheid" variable star in the sky. The prototype of this kind of star, Delta Cephei, though fainter, is a much more obvious variable, its changes easily seen with the naked eye. Polaris, on the other hand, varies by only about 0.03 magnitudes over a 3.97 day period. Cepheids are paramount distance indicators in astronomy, as their true brightnesses are revealed by their periods of oscillation. Polaris is particularly interesting as the pulsations have nearly, but not quite, ceased. Just as a violin string has a "fundamental" tone that gives its pitch, it also vibrates in higher-frequency overtones. Comparison with other Cepheids shows that Polaris is pulsating not with its natural fundamental period, but in its first overtone. The star may be in the process of evolving into its fundamental period of 5.7 days to become a more-normal Cepheid with a greater variation. Not content with polar and Cepheid status, Polaris has the distinction of having a pair of companions, one near, the other far. About 18 seconds of arc away lies an eighth magnitude F3 1.4 (or so) solar mass dwarf, which at the distance of Polaris must be at least 2400 Astronomical Units away and take at least 42,000 years to orbit. Much closer is an F7 dwarf (noted from spectroscopy and resolved by the Hubble Space Telescope, giving us three F stars in one pot), that at a measured average distance of only 17 AU takes but 29.6 years to go around, a high eccentricity running it between 27 and 6.7 AU. A partial orbit gives a mass for the companion of 1.25 solar and that for Polaris itself of 4.3 solar (with an uncertainty of 1.1 solar, which would bring it close to the mass found from luminosity and temperature). Further data will give better masses, crucial for testing the theory of Cepheid variables.
ดาวโพราลิส คืออะไร...?

ดาวเหนืออยู่ในกลุ่มดาวหมีเล็ก (บ้างก็เรียก Little Dipper)
ชื่อ North star ,Polar star, Polaris, Polestar
ชื่ออื่น ๆ... Alruccabah; Cynosura; Phoenice; Lodestar; Pole Star; Tramontana; Angel Stern; Navigatoria; Star of Arcady; Yilduz;Mismar.
Cynosura, เป็นชื่อกรีกแปลว่า 'tail of the dog'.
บางครั้งจะเห็นตัวย่อ POLARIS (Alpha UMi)
Alpha Ursa Minor....
Alpha - ดาวที่สว่างที่สุดในกลุ่ม
Ursar Minor - ชื่อกลุ่มดาวหมีเล็ก
ตำแหน่งปลายหางของหมีเล็กหรือปลายด้ามกระบวยตักน้ำเล็ก
เป็นดาวชี้ตำแหน่งทิศเหนือ

แกนโลกเอียง 23 1/2 องศา
และชี้ไปที่ตำแหน่งใกล้เคียงกับดาวเหนือมากที่สุด
เราจึงมองเห็นดาวเหนือนิ่งอยู่กับที่ทางทิศเหนือทั้งปี
ดาวเหนือเคลื่อนที่รอบตัวเองวนเป็นวงเล็ก ๆอยู่ประมาณ 1.5 องศา
มีรอบการส่ายเอียงของแกนโลกเท่ากับ 28,600 ปี
เมื่อ 12,00 ปี ที่ผ่านมาแล้วแกนโลกชี้ไปที่ดาวทูบัน (Thuban)
ซึ่งอยู่ในกลุ่มดาว Draco และอีก 14,000 ข้างหน้าแกนโลกจะหมุนไปชี้
ที่ดาววีก้า (Vega) ในกลุ่มดาวคันชั่ง

ดาวเหนือเป็นตัวชี้ตำแหน่งทิศเหนือ
นักเดินเรือโบราณ (ชาวจีน อียิปต์ อาหรับ เปอร์เซีย จนถึง ยุคไวกิ้ง)
หรือชาวซีกโลกเหนือทั้งหมดใช้ดาวเหนือเป็นดาวนำทาง
สำหรับการเดินเรือในทะเลจนถึงปัจจุบัน
นักบินจำเป็นต้องรู้ตำแหน่งดาวเหนือเพื่ออ้างอิงทิศในกรณีที่
อุปกรณ์ใช้ไม่ได้

ดาวเหนือจะอยู่จุดกลางศรีษะหรือที่เรียกว่า จุดจอมฟ้า
คนที่อยู่บริเวณเส้นศูยน์สูตรจะเห็นดาวเหนือแตะเส้นขอบฟ้า
ดาวเหนือจะอยู่สูงจากขอบฟ้าเท่ากับตำแห่นงเส้นละติจูด
ดาวเหนือมีค่าความสว่างที่ 1.97 magnitude เป็นดาวที่ส่องแสงริบหรี่ให้ ค่าแสงระดับ \'F\' (bright yellow)

ดาวเหนือห่างจากโลก 431 ปี แสงเป็นดาวฤกษ์ขนาดยักษ์ใหญ่(Supergiant) สว่างกว่าดวงอาทิตย์ถึง 2200 เท่า อุณหภูมิพื้นผิว 7000 kelvin

Writer ...by... Kanmunee Srivisarnprob (Roytavan)

잊지마 (Itjima) / Don’t Forget



잊지마 (Itjima) / Don’t Forget
Singer:
Ryu (류)

하나도 조금도 잊지말아요
내가 곁에 있어도 잊지말아요
처음도 또 지금도 나의 사랑은
가까이 있는데도 멀리 있네요

내가 지켜줄께요
그곳이 어디라도 언제라도 내가
기다려요
내가 갈 때까지
처음 만났던 때로 다시
내가 가는 길이 조금 늦더라도
잊지마 잊지마

내가 찾을 때까지
내가 지켜줄께요
그곳이 어디라도 언제라도 내가

기다려요
내가 갈 때까지
처음 만났던 때로 다시
내가 가는 길이 조금 늦더라도
잊지마 잊지마
내가 찾을 때까지

………………
Romanize

hanado chogumdo itji marayo
naega gyote opsodo itji marayo
cho-umdo chigumdo naye sarangun
kakkayi innundedo molli inneyo

*naega jikyojulkkeyo
kugoshi odirado onjerado naega

**kidar-yoyo naega kalttae-kkaji
cho-um mannatdon ttaero tashi

***naega kanun giri chogum nutdorado
itjima, itjima, naega chachulttaekkaji…

***Repeat

…................…



Thai Romanize by Roytavan

ฮา-นา-โด โจ-กึม-โด อิท-จี่-มา-รา-โย
นา-กา กัด-เต อัพ-ซา-โด อิท-จี่-มา-รา-โย
ชัน-โด เช-กึน-โด หน่า-อะ-ซ้า-ราง-งึม
กา-กัท-อิ อิท-นึ้ม-กา-โด โมล-รี อิท-นี-โย

* แหน่-ก่า ชี-เค้-ชู-เก่-โย
ขื่อ-โด-ซี้ อะ-ดี-รา-โด อัม-เจ-อะ-โด นา-กา
คี๊-ด้า-รา-โย้ เน-กา กั่น-เต่-ก้า-จี่
โช-อึม มัน-น้าน-กาน กา-โร ดา-ชี้
เหน่-กา ก๊า-นึ้ม-กี๊-รี๊ จู-กึ่ม หนึ่น-ดา-ร้า-โด๊
อิท-จิ-มา อิท-จิ๊-มา น้า-ก๊า ช้า-โช้น-เต-ก่า-จี
***ซ้ำ**
………………….

잊지마 (Itjima) / Don’t Forget
Lyric Meaning :

Don't forget the bits and pieces
Even when I am not around … do not forget
No matter it is in the beginning or for now
My love is so close … yet so far
I'll wait for you
No matter where you are … I'll wait for you
Till I look for you
Just like the beginning
Even though I am a little late
Forget me not, forget me not … till I locate your whereabouts
I'll wait for you
No matter where you are … I'll wait for you
Till I look for you
Just like the beginning
Even though I am a little late
Forget me not, forget me not … till I locate your whereabouts




Photo - …A Sign of Smile…









…A Sign of Smile…

A smile is a sign of love
A smile is a sign of care
A smile is a sign of happy
A smile is a sign of encourage
A smile is a sign of words
That you can’t say…
But a sign of your smile can say
I love always, think of you everyday..
That a sign of Smile…


Roytavan : Writer

Kelly In Pai







ขอโทษที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยนะคะ
ตอนนี้ Kelly ย้ายมาอยู่เมืองสามหมอกค่ะ
ไม่ค่อยได้ออนไลน์สักเท่าไร
วันนี้มีโอกาส เลยเอารูปมาฝากค่ะ

- Kelly -

Winter Sonata in My Memory Part 2


Winter Sonata เป็นนิยายรักอันแสนงดงามและบริสุทธิ์ประดุจหิมะแรกของฤดูหนาว ย้อนกลับไปเมื่อ 10 ปีก่อนที่ชุนชอน ในโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง มีเด็กชายคนหนึ่งชื่อ คังจุงซาง เขาได้พบกับเด็กสาวที่ชื่อ ยูจิน พวกเขาพบรักแรกของกันและกันท่ามกลางหิมะแรกของฤดูหนาว รักที่แสนสวยงามและบริสุทธิ์ แต่โชคชะตากลับเล่นตลก ในวันที่จุงซางตั้งใจจะไปบอกยูจินว่าเขารักเธอ ในคืนก่อนวันปีใหม่ จู่ๆ เขาก็หายไปจากชีวิตของเธอ เขาประสบอุบัติเหตุระหว่างทางที่จะไปพบเธอ ทิ้งไว้เพียงเทปบันทึกเสียงเปียโนในบทเพลงที่เธอรักเท่านั้น

10 ปีต่อมาในคืนที่หิมะแรกโปรยปรายลงมาอีกครั้ง ยูจินกำลังเร่งรีบไปงานหมั้นของเธอกับเพื่อนชายที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก แต่แล้วเธอกลับเห็นใบหน้าอันคุ้นเคย ใบหน้าที่ตามหลอกหลอนเธอทั้งยามหลับยามตื่น ใบหน้านั้นอยู่ท่ามกลางหิมะที่โปรยปราย โชคชะตาได้หมุนกงล้อกลับมาสู่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง พัดพาเอารักแรกของเธอให้หวนคืนมา บทเพลงรักบทเก่าถูกปลุกให้ฟื้นคืนชีพอีกครั้ง

เรื่องราวเหล่านี้อาจฟังดูซ้ำซากสำหรับใครบางคน แต่ในนั้นกลับแฝงไว้ด้วยความงดงาม ความงดงามของรักครั้งแรก ความทรงจำ ความเจ็บปวด ความเปลี่ยวเหงา เรื่องราวที่แสนงดงามแต่ก็ทำให้เจ็บปวดในเวลาเดียวกัน เป็นประสบการณ์ที่แทบทุกคนเคยผ่านพ้นมา กับความงดงามในวัยเยาว์ที่นึกถึงครั้งใดก็ยังอิ่มเอมใจอยู่ทุกคราว ภาพของหนุ่มสาวที่ปาหิมะเล่นกัน รอยยิ้มอันสดใสท่ามกลางลมหนาว รอยเท้าบนผืนหิมะ จูบแรก ปริศนาจิ๊กซอว์ และแน่นอนดาวเหนือ (โพลาริส) ที่ไม่เคยย้ายที่ไปไหน เมื่อนำมาเรียงร้อยเข้าด้วยกัน นั่นคือเรื่องราวของรักแรกที่แสนบริสุทธิ์

เรื่องราวของความรักนั้นไม่ว่าผ่านมานานกี่ยุคกี่สมัยก็เล่าขานกันได้ไม่รู้จบ เป็นเรื่องที่เข้าถึงจิตใจของคนได้อย่างง่ายดาย ในชีวิตของเราล้วนเคยพบและกล่าวลาและฝังใจกับรักครั้งแรก ในหัวใจอันเปลี่ยวเหงาอาจเคยได้ไปเยือนอาณาจักรแห่งเงา อาจเคยโหยหาใครสักคนที่จะมองเห็นเราและจดจำเงาของเราได้ สิ่งเหล่านี้จึงทำให้ Winter Sonata ประทับใจคุณ

ต้องขอชื่นชมผู้กำกับยุนที่ความเป็นศิลปินของเขาทำให้เราได้ดูภาพอันงดงามราวกับภาพวาด ไม่ว่าจะเป็นเส้นทางที่ปูด้วยสีทองของใบไม้ ทะเลสาบอันเงียบสงบ สายหมอกในแสงอาทิตย์อัสดง ท้องฟ้าสีครามสวย ภาพของหิมะที่บางครั้งดูสงบนิ่ง บางครั้งก็ดูเกรี้ยวกราดรุนแรง สีขาวสะอาดของฤดูหนาวไม่ดูน่าเบื่ออีกต่อไป มันเต็มไปด้วยความบริสุทธิ์ และทำให้สีสันอื่นโดดเด่นขึ้นมา

ผู้กำกับยุนยังมีพื้นฐานด้านดนตรีเป็นอย่างดี แต่ละบทเพลงล้วนไพเราะกินใจ ทั้ง My Memory, First Time เราไม่อาจลืมบทเพลงเหล่านี้ได้เลย ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงเพลงเหล่านี้ ภาพในละครจะแวบขึ้นมาในหัวทันที ทุกครั้งที่ได้ยิน First Time (ครั้งแรก) เราอดไม่ได้ที่จะนึกถึงภาพจุงซางบรรเลงบทเพลงนี้ให้ยูจินฟังเป็นครั้งแรก

ถึง Winter Sonata อาจมีเนื้อหาที่ดูซ้ำซาก แต่เราปฏิเสธไม่ได้เลยว่าบทพูดในละครเรื่องนี้ช่างน่าประทับใจ มีหลายประโยคที่กินใจจนฝังตรึงอยู่ในใจของคุณ

“สำหรับคนที่มีรัก บ้านที่ดีที่สุดคือหัวใจของคนทั้งคู่”

“คุณคงไม่เคยรักใครจริงๆ ใช่มั้ย เวลาที่ใครสักคนซึ่งเคยอยู่เคียงข้างเรา เคยอยู่ในชีวิตของเรา จู่ๆ เขาก็หายไป ความรู้สึกแบบนั้น ทุกอย่างรอบตัวคุณไม่เปลี่ยน เพียงแต่คนที่อยู่เคียงข้างคุณหายไป คุณเข้าใจความรู้สึกแบบนั้นมั้ย มันผิดนักหนาหรือไงที่เราต้องเจ็บปวดเพราะมัน”

“ไม่ว่าจะนานแค่ไหน เราไม่มีวันลืมคนที่ฝังอยู่ในใจของเรา”

“ของขวัญที่ดีที่สุดสำหรับคนตายก็คือลืมเขาซะ”

“ภาพที่นี่สวยงามมากใช่มั้ย แต่คุณเห็นอะไรบ้างล่ะ คุณเห็นแต่ความทรงจำอันเจ็บปวด คุณปิดใจขนาดนี้ แล้วคุณจะรักคนอื่นได้ยังไง คุณก็คือคนที่อยู่ในอาณาจักรแห่งเงาใช่มั้ย”

“ขณะที่ดาวดวงอื่นย้ายตำแหน่ง แต่ดาวเหนือจะยังอยู่ที่เดิม ขณะที่คนอื่นไม่เข้าใจคุณ หรือไม่ยอมอภัยให้คุณ หรือทอดทิ้งคุณไป ผมก็จะยังอยู่ตรงนี้ ไม่ย้ายที่ไปไหน คุณจะไม่มีวันหลงทาง คุณเชื่อใจผมมั้ย”

“ลูกรักผู้หญิงคนนี้เหลือเกิน ลูกรักเธอมาก ลูกหวังว่าจะได้อยู่เคียงข้างเธอจนแก่เฒ่า อยากมีลูกที่มีดวงตาของเธอ เพื่อผู้หญิงที่ลูกรักและเพื่อลูกๆ ของเรา ลูกอยากเป็นมือที่อ่อนโยนและเป็นขาที่แข็งแกร่งเพื่อพวกเขา”

“ความรักไม่ต้องการเหตุผล”

ประโยคเหล่านี้อยู่ในละครเรื่องนี้ และอาจมีประโยคอื่นๆ อีกที่คุณประทับใจเป็นพิเศษแต่ไม่ได้หยิบยกมาไว้ ณ ที่นี้

เราจะพูดถึง Winter Sonata โดยไม่พูดถึงดารานำได้อย่างไร เบยงจุนกับชอยจีวูดูเหมาเจาะกันยิ่งนัก เวลาที่ยืนเคียงข้างกันช่างเป็นภาพที่สวยงาม พวกเขาสื่อภาพของวัยเยาว์อันแสนบริสุทธิ์ ภาพของผู้ใหญ่ที่ดูสง่างาม มีความมั่นใจ โดยเฉพาะยงจุนของเรา เขาแสดงฝีมือชั้นเซียนของเขาให้เราเห็นด้วยการปรับบุคลิกให้กลายเป็นเหมือนคน 3 คน หนุ่มน้อยจุงซางที่ต่อต้านโลกทั้งใบ แต่อ่อนโยนกับยูจิน ลีมิงฮุงผู้ร่าเริงสดใสและมีความมั่นใจก่อนที่เขาจะจำความได้ แล้วก็ลีมิงฮุงที่กลับมาเป็นจุงซางอีกครั้งหลังจากเขารื้อฟื้นความจำแล้ว ทั้ง 3 ตัวละครนี้แทบเหมือนเป็นคนละคนเลยทีเดียว


ไม่ว่าจะเป็นหนุ่มน้อยจุงซางผู้อ้างว้างและอ่อนไหว หรือลีมิงฮุงที่สับสนและให้ความสนใจยูจินเป็นพิเศษตั้งแต่แรกพบ หรือแม้ในยามที่เขาบอกรักยูจินและพยายามทำให้เธอลืมคังจุงซางซะ หรือเมื่อเขารู้ตัวแล้วว่าตัวเองคือจุงซางแต่เขากลับเจ็บปวดที่จำอะไรไม่ได้เลย หรือแม้แต่ตอนที่เขาพยายามดิ้นรนเพื่อเอาความทรงจำของเขาคืนมา ทั้งหมดนี้ยงจุนแสดงอารมณ์ได้อย่างเข้าถึง จนทำให้เราอดสะเทือนใจตามไปด้วยไม่ได้

นี่คือมนต์เสน่ห์ของ Winter Sonata ลมหนาวที่ช่วยนำเอาความฝันวันเก่ากลับคืนมา ทำให้เราลืมความวุ่นวายสับสนในชีวิตประจำวันไปได้อย่างน้อยก็ช่วงหนึ่ง ทำให้เราดื่มด่ำไปกับความรักอันงดงามและภาพสวยๆ ดั่งภาพฝัน Winter Sonata ออกอากาศครั้งแรกในเกาหลีทางสถานี KBS2 เมื่อวันที่ 14 มกราคม 2002 ระหว่างที่ละครออกอากาศได้สร้างกระแสไปทั่วเกาหลี

ช่วงที่ละครเริ่มออกอากาศ ละครทีวีในตอนนั้นเป็นละครพีเรียดซะส่วนใหญ่ ช่วง 2-3 ปีนั้นละครพีเรียดครองตลาดอยู่ อย่างละครมหากาพย์เรื่องยาว Women of the Place ที่ออกอากาศอยู่ด้วยเรตติ้ง 40% เมื่อ Winter Sonata เริ่มออกอากาศจึงเกิดสงครามแย่งคนดูขึ้นทุกคืนวันจันทร์และวันอังคาร ตอนแรกได้เรตติ้งที่ 16.3% และตอนที่ 2 อยู่ที่ 16.6% ทำให้ Women of the Palace เรตติ้งตกลงไปประมาณ 7-8% แล้วยังส่งผลไปถึงละครของค่าย MBC “Sangdo” อีกด้วย

เมื่อเรื่องราวเริ่มเข้มข้นขึ้น เมื่อถึงตอนที่พระเอกนางเอกจะได้กลับมาพบกันอีกครั้ง เรตติ้งก็พุ่งขึ้นมาถึง 27.2% เพราะความแรงของ Winter Sonata ทางทีมงานจึงคิดจะยืดเรื่องออกไปอีก แต่ติดที่เบยงจุนกับชอยจีวูมีคิวเต็มหมดแล้ว จึงไม่สามารถทำตามที่คิดไว้ได้

และเป็นเพราะมีเสียงคัดค้านอย่างรุนแรงจากคนดูว่า Winter Sonata ต้องไม่จบเศร้าอย่าง Autumn In My Heart ละครเรื่องนี้จึงจบลงอย่างมีความสุขแต่แฝงความเศร้าสะเทือนใจเอาไว้ลึกๆ ด้วยภาพของจุงซางกับยูจินที่ได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง ถึงแม้ครั้งนี้จุงซางอาจมองไม่เห็นยูจินอีกแล้ว แต่อย่างน้อยเขาก็รักษาความทรงจำอันแสนงดงามที่มีต่อยูจินเอาไว้ได้ ความทรงจำอันล้ำค่าที่ไม่ว่าใครก็ไม่มีสิทธิ์มาแย่งชิงมันไปจากคุณ...

Winter Sonata in My Memory Part 1


ขอเกาะกระแส Winter Sonata ด้วยคนนะคะ ด้วยการเล่าขานความทรงจำที่มีต่อละครเรื่องนี้...

ปี 2001 ผู้กำกับยุนซุกโฮได้สร้างละครที่ทำให้คนทั่วเอเชียต้องหลั่งน้ำตาด้วยความซาบซึ้งใจ นั่นก็คือ Autumn In My Heart ต่อมาเขาได้เตรียมสร้างละครเรื่องต่อไปในชุด 4 ฤดูของเขา ซึ่งเขาเลือกหยิบเอาฤดูหนาวมาทำเป็นลำดับที่ 2 ละครเรื่องนั้นก็คือ Winter Sonata หรือ Winter Love Song หรือในชื่อภาษาไทย “เพลงรักในสายลมหนาว” ซึ่งละครเรื่องนี้เป็นโครงการร่วมกับทาง KBS เพราะความโด่งดังจากผลงานที่ผ่านมา ทำให้เขายิ่งต้องพิถีพิถันในการผลิตผลงานลำดับต่อไป และระหว่างนั้นเขาก็นึกถึงเบยงจุนขึ้นมา เด็กหนุ่มคนนั้นที่เคยประหม่าจนตัวแข็งในวันแรกที่เริ่มถ่ายทำ Love’s Greeting ซึ่งเป็นละครเรื่องแรกและเป็นวันแรกของยงจุน เขาโดนผู้กำกับด่าซะจนเสียผู้เสียคน และผู้กำกับคนนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่น คือผู้กำกับยุนคนนี้นั่นเอง

ในเวลานั้น KBS ไม่ปลื้มเท่าไหร่ที่ผู้กำกับอยากได้เจ้าเด็กหัวแข็งอย่างเบยงจุนมาแสดงเรื่องนี้ เพราะหมอนี่เคยเชิดใส่พวกเขามาแล้ว แต่ผู้กำกับยุนยังคงยืนกรานคำเดิม

ทางด้านยงจุนเอง เพื่อตอบแทนผู้กำกับยุนที่คอยช่วยเหลือเขาเมื่อตอนเข้าวงการใหม่ๆ เขาจึงยอมถอยหนึ่งก้าวและกลับมาร่วมงานกับ KBS อีกครั้ง เขาถึงขนาดยอมลดค่าตัวให้ เขายอมรับค่าเหนื่อยแค่ 4.5 ล้านวอน (ประมาณ 4,700 ดอลลาร์ในเวลานั้น) ต่อตอน ซึ่งห่างไกลกันนักเมื่อเทียบกับค่าตัว 15 ล้านวอนของซงซึงฮอน ใน Autumn In My Heart นี่จึงเป็นจุดกำเนิดของปรากฏการณ์สะท้านสะเทือนวงการบันเทิงเกาหลี ที่ส่งผลกระทบแบบที่ไม่มีใครนึกฝันมาก่อน

เมื่อถูกถามว่าทำไมถึงเลือกเบยงจุนมาเป็นพระเอก Winter Sonata ผู้กำกับยุนตอบว่า
“โดยส่วนตัวแล้วผมคิดว่าความบริสุทธิ์คือสิ่งที่สวยงามที่สุด ความรักที่บริสุทธิ์ก็สวยงาม ในหัวของผมเห็นภาพเหล่านี้ ผมจึงต้องการนักแสดงที่สามารถสื่อความรู้สึกเช่นนี้ออกมาได้

เบยงจุนมีรัศมีพิเศษบางอย่างที่ดูสะอาดและบริสุทธิ์ คุณสมบัติเช่นนี้ไม่ใช่ใครเห็นปุ๊บก็สัมผัสได้ทันที แต่มันมีอยู่ในตัวเขา เราจะเห็นคุณสมบัติหลากหลายอยู่ในตัวเขา ทั้งความบริสุทธิ์ ความโรแมนติก ความอ่อนไหว ความเซ็กซี่ ทั้งหมดนี้ช่างเหมาะเจาะลงตัวกับฉากในละครของเรา สำหรับบทจุงซางแล้ว เขาคือคนที่เหมาะสมที่สุด”

ผู้กำกับยุนย้อนนึกถึงวันแรกที่เขาได้พบกับเบยงจุน “ตอนนั้นเป็นปี 1994 ผมได้พบกับเบยองจุนครั้งแรกตอนที่กำกับ Love’s Greeting ตอนนั้นผมรู้สึกได้เลยถึงความบริสุทธิ์ราวเจ้าชายจากผู้ชายคนนี้ นั่นเป็นละครเรื่องแรกของเขา เขาทั้งตื่นเต้นและประหม่า แต่ถึงอย่างนั้นความบริสุทธิ์สะอาดของเขายังฉายชัดออกมา มันเป็นอะไรที่ผมไม่เคยพบในตัวนักแสดงคนอื่นมาก่อน ผมยังไม่ลืมคุณสมบัติพิเศษนี้ของเขาจนถึงวันนี้

หลายปีต่อมาเมื่อได้พบกับเบยงจุนอีกครั้ง ผมรู้สึกได้เลยว่าเขาเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก เขาสามารถแสดงความรู้สึกทั้งรักทั้งเศร้าออกมาได้ดีกว่าแต่ก่อนเยอะเลย เขาเป็นคนที่เวลาเห็นทีไรทำให้ผมนึกถึงเด็กน้อยไร้เดียงสาขึ้นมาทุกที ซึ่งคุณสมบัติแบบนี้หาได้ยากมากๆ หายากและล้ำค่ามากๆ”

Winter Sonata เริ่มถ่ายทำเมื่อวันที่ 7 ธ.ค. 2001 ยงจุนต้องแสดงถึง 2 บทบาทในเรื่องนี้ เขาต้องเป็นเด็กมัธยมเงียบขรึมที่ชื่อ คังจุงซาง และเป็นหนุ่มเกาหลี-อเมริกันที่สดใสร่าเริงชื่อ ลีมิงฮุง ยงจุนเจอปัญหาหนักอกเรื่องที่ต้องแสดงเป็นเด็กมัธยมอายุ 18 เขาคิดหัวแทบแตกว่าต้องทำยังไงคนดูถึงจะเชื่อ

“ตัวละครทั้ง 2 ตัวนี้ชื่อก็ไม่เหมือนกัน บุคลิกก็แตกต่างกันด้วย พอเราถ่ายทำ 2 ตอนแรกจบไป และเริ่มตอนที่ 3 ผมรู้สึกเหมือนได้แสดงละครจบไปแล้วเรื่องหนึ่ง และกำลังจะเริ่มเรื่องใหม่ มันยากมากสำหรับผมที่ต้องแสดงเป็นเด็กมัธยม

อายุผมก็ไม่ใช่เด็กมัธยมแล้ว ผมจึงกังวลว่าคนดูจะไม่เชื่อว่าผมเป็นเด็กมัธยมจริงๆ นั่นทำให้ผมกดดันมากครับ”

ตอนแรกยงจุนแนะนำให้ไปหาเด็กมัธยมจริงๆ มาแสดง 2 ตอนแรกนี้ แต่มันติดอยู่ที่ว่าไฮไลท์สำคัญของเรื่องอยู่ตรงที่เมื่อยูจินได้พบหน้าลีมิงฮุงครั้งแรกอีก 10 ปีต่อมา ใบหน้านั้นช่างเหมือนจุงซางราวกับพิมพ์เดียวกัน ผู้กำกับยุนต้องกล่อมให้เขาลองแสดงดูก่อน หลังจากคิดแล้วคิดอีก ในที่สุดยงจุนก็ยอมรับบทที่ยากลำบากที่สุดในชีวิต นั่นคือการเล่นเป็นคังจุงซาง

หลายคนที่ดูการแสดงของยงจุนในเรื่องนี้ คงเห็นแล้วว่าเราแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าทั้ง 2 บทนี้แสดงโดยคนๆ เดียวกัน มันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน บทจุงซางที่ยงจุนเล่นเป็นบทที่น่าสนใจมาก เพราะเต็มไปด้วยสีสัน มีทั้งความเศร้า ความเปล่าเปลี่ยว ความอ่อนไหว เจืออารมณ์ขบถนิดๆ แบบเด็กวัยรุ่น เขาเป็นเด็กหนุ่มที่ภายนอกดูเย็นชา แต่กลับแฝงความอ่อนโยนเอาไว้ข้างใน เขาเป็นเด็กหนุ่มไร้เดียงสาที่ซุกซ่อนความสดใสร่าเริงเอาไว้ เขาโหยหาความรักจากพ่อ การที่ชายหนุ่มอายุ 30 ต้องมาเล่นเป็นเด็กอายุ 18 แน่นอนมันย่อมไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย

ภาพที่เราเห็นก็คือเด็กชายอายุ 18 ในชุดนักเรียนมัธยม ทั้งสีหน้าและอากัปกิริยาก็ดูราวเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ทั้งการยืน การนั่ง การเดิน แตกต่างจากลีมิงฮุงอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งในฉากปาหิมะ ในดวงตาของเขาแฝงแววไร้เดียงสา เปล่งประกายความสุขแบบเด็กๆ ออกมา เป็นความสดใสแบบเด็กวัยรุ่น แม้แต่ท่าทางหงุดหงิดแบบเด็กมีปัญหาที่เขาแสดงต่อคนรอบข้าง ก็ช่างเหมือนอาการของเด็กวัยรุ่นไม่มีผิดเพี้ยน

ระหว่างการถ่ายทำ คราวนี้ยงจุนมีวิธีการทำงานที่แตกต่างจากทุกครั้ง คราวนี้เขาเจตนาไม่อ่านบทมาก่อน เพราะเขาอยากให้การแสดงของเขาเป็นไปตามธรรมชาติสำหรับ Winter Sonata


“แม้จะเป็นแค่ลมหายใจ แค่ท่าทางอะไรสักอย่างก็จะออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ ตัวอย่างเช่น ถ้าเราบังเอิญทำอะไรตกระหว่างอยู่ในฉาก ผมก็จะแค่หยิบมันขึ้นมา แล้วก็แสดงต่อไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมเหนื่อยแล้วกับการแสดงที่ต้องท่องจำบทจนขึ้นใจ แล้วแสดงไปตามที่ซ้อมมาเป๊ะๆ ผมอยากแสดงให้ดูเป็นธรรมชาติ เหมือนกับทุกอย่างออกมาเองตามธรรมชาติ”

สำหรับนางเอกของ Winter Sonata ก็ไม่ใช่ใครอื่น คือชอยจีวู นั่นเอง เธอเคยแสดงร่วมกับยงจุนมาแล้วใน First Love เมื่อปี 1996 ทั้ง 2 คนเคยร่วมงานกันมาก่อน แล้วมาพบกันอีกครั้งใน Winter Sonata อีก 5 ปีต่อมา ทั้งคู่จึงเข้ากันได้ดี พวกเขาแสดงฉากรักหวานซึ้งด้วยกัน บางฉากก็สวยงาม บางฉากก็เศร้าสะเทือนใจ ยงจุนเองก็รู้สึกผ่อนคลายที่ได้ทำงานร่วมกับทีมงานนี้ ทุกคนที่อยู่เบื้องหลังก็พอใจกับความเปลี่ยนแปลงของเขา เดี๋ยวนี้เขาดูผ่อนคลายขึ้นกว่าเก่าเยอะ

สำหรับคนเขียนบทก็บอกว่า
“เขาทำตัวเหมือนเป็นพี่ชายใหญ่ บางทีเขาอาจเคยชินกับการเป็นลูกชายคนโตของบ้าน ในเกาหลี ลูกชายคนโตของครอบครัวจะถูกสอนให้มีน้ำใจต่อผู้ที่อาวุโสกว่า และคอยดูแลช่วยเหลือผู้ที่เด็กกว่า เวลาที่ฉันเห็นเขาคอยช่วยเหลือบรรดารุ่นน้องหรือทีมงานที่เด็กกว่า ฉันเกิดความรู้สึกเหมือนเขาเป็นพี่ชายใหญ่ของฉันเลย”

ถึงแม้ภาพในละครจะออกมาดูแสนสวยงามน่าประทับใจ แต่ขั้นตอนการถ่ายทำนั้นสุดแสนจะทรหด ผู้กำกับยุนเป็นคนประเภทที่ยอมสละวิญญาณเพื่อให้ได้ภาพสวยๆ ออกมา ถ้าเขาอยากได้ภาพพระอาทิตย์ขึ้น เขาก็จะยอมอดทนรอจนกว่าพระอาทิตย์จะโผล่พ้นขอบฟ้า ถ้าเขาจำเป็นต้องขึ้นไปถึงยอดเขาเพื่อถ่ายภาพสายรุ้ง เขาก็จะแบกกล้องขึ้นไปโดยไม่ลังเลเลย บางครั้งระหว่าทางถ้าเกิดเขาเจอจุดที่สวยกว่าที่กำหนดไว้ เขาก็จะรื้อของเก่าทิ้ง แล้วให้ทุกคนย้ายมาตรงที่เขาคิดว่าดีกว่า

เป็นเพราะความพิถีพิถันในทุกฉากทุกตอนเช่นนี้ เราจึงได้ชมภาพสวยๆ ที่น่าประทับใจ แต่เป็นเพราะต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจกันมากขนาดนี้ บวกกับการที่ละครต้องถ่ายทำไปออกอากาศไป ทำให้ทีมงานทุกคนเหนื่อยแทบขาดใจ เบยงจุน ในฐานะดารานำ เขายิ่งมีภาระหนักยิ่งกว่าใคร และตัวยงจุนเองก็รักความสมบูรณ์แบบไม่แพ้ผู้กำกับยุนเช่นกัน

ระหว่างถ่ายทำ Winter Sonata ยองจุนได้นอนแค่วันละ 2-3 ชั่วโมงเท่านั้น เขาเคยถึงขนาดไม่หลับไม่นอนติดต่อกัน 4 วันรวด หลังจากถ่ายทำกันแบบหามรุ่งหามค่ำ เมื่อถึงฉากที่มิงฮุงต้องนอนอยู่บนเตียงโรงพยาบาล โดยมียูจินนั่งอยู่ข้างๆ ด้วยความห่วงใย ในที่สุดยงจุนก็ฝืนความง่วงต่อไปไม่ไหว เขาจึงหลับไปจริงๆ กลางฉากนั้น แถมยังกรนเบาๆ ซะด้วย ชอยจีวูซึ่งกำลังทำอารมณ์อยู่ เธอจะทำอะไรได้นอกจากหัวเราะออกมา เหตุการณ์แบบนี้ใช่จะเกิดกับยงจุนคนเดียวเท่านั้น ผู้กำกับยุนเองก็เคยเป็น หลังจากตะโกนบอกว่า “โอเค” เขาก็ล้มตัวลงนอนบนพื้นต่อหน้าต่อตาทุกคนตรงนั้นเลย เรื่องขำๆ เหล่านี้จึงกลายเป็นหัวข้อที่ถูกยกขึ้นมาแซวกันในหมู่ทีมงานและนักแสดงอยู่บ่อยๆ

ภาพที่เราได้ชมกันนั้นอาจดูสวยงามตรึงใจราวออกมาจากภาพวาด แต่บรรดานักแสดงและทีมงานต้องทนต่อความหนาวเย็นท่ามกลางหิมะ แถมละครเรื่องนี้เป็นละครรักหวานซึ้ง เราคงปล่อยให้พระเอกนางเอกสวมเสื้อหนาๆ จนตัวพองแล้วกล่าวถ้อยคำรักหวานซึ้งกันไม่ได้แน่ๆ เสื้อผ้าที่สวมต้องดูดีมีสไตล์มากกว่าให้ความอบอุ่นได้จริงๆ แล้วการถ่ายทำท่ามกลางลมหนาว ที่อุณหภูมิต่ำกว่า 20 องศาเซลเซียส มันสุดแสนทรหดเกินกว่าใครจะคาดคิด

อย่างฉากที่ถ่ายทำบนสกีรีสอร์ท ตอนที่มิงฮุงถามยูจินว่า จริงๆ แล้วเธอรักใครกันแน่ เกล็ดหิมะที่ปลิวว่อนไปทั่วเกาะบนเส้นผมพวกเขาจนขาวโพลน ทั้งใบหน้าและลิ้นของทั้งคู่แข็งจนพูดไม่ออก พวกเขาพูดผิดๆ ถูกๆ จนต้องเทคหลายต่อหลายครั้ง

สุดท้ายยงจุนก็ต้องล้มป่วยเนื่องจากสภาพอากาศที่เลวร้ายบวกกับความอ่อนเพลีย เขาถูกพาตัวส่งโรงพยาบาล เมื่อผู้ช่วยผู้กำกับอยากให้เขานอนพักที่โรงพยาบาล แล้วเลื่อนตารางถ่ายทำออกไป แต่ยงจุนยืนกรานที่จะกลับไปถ่ายต่อ เพื่อให้ตัวเองทำงานได้ตลอดรอดฝั่ง ยงจุนจึงต้องพึ่งยากับบุหรี่ ทุกคนในทีมต่างทึ่งกับความเป็นมืออาชีพและความทุ่มเทของเขา ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า “ดาราคนนี้เป็นคนพิเศษจริงๆ”

ผู้กำกับยุนก็กล่าวเอาไว้เช่นกัน “พอเราได้ร่วมงานกันนานๆ ขึ้น ผมยิ่งทึ่งกับความเป็นผู้ใหญ่ของยงจุน ผมแปลกใจกับเสน่ห์อันร้ายกาจของเขา ถึงยงจุนจะดูเหมือนคนรักผู้แสนอ่อนโยน แต่ในยามที่เขายืนอยู่เบื้องหน้าคุณ คุณจะคิดทันทีว่าเขาเป็นลูกผู้ชายเต็มตัว เขาทุ่มเทและจริงจังกับงานที่เขาทำอยู่”

10.12.08

20 Nice Bodies


เก็บข่าวนี้มาฝากค่ะ เผื่อใครบางคนจะได้เป็นปลื้มที่ฉันก็ติดอันดับกับเขาด้วย


Rank from MBC, The Top 20 Nice Bodies
20 อันดับผู้มีเรือนร่างงดงามที่สุด จัดอันดับโดย MBC


1. ควอนซังวู Kwon Sang-woo
2. เรน Bi-Rain
3. ฮันแจยัง Hanchaeyoung
4. โซจีซบ So Ji-sub
5. ซงซึงฮอน Song Seung Heon
6. จวนจีฮุน Jun Ji-hyun
7. ลีเฮียวริ Lee Hyo-ri
8. ปาร์คแตฮวาน Park Tae-hwan
9. ชูซึงฮุน Chuseonghun
10. เบยงจุน Bae Yong-joon
11. ชาซึงวอน Cha Seung-won
12. โอยอนซู Oh Yeon Soo
13. ซอนโฮยัง Son Ho Young
14. จางยุนจู Jangyunju
15. ลีโซจิน Yiseojin
16. ฮุนยัง Hyun Young
17. ซอนดัมบิ Sondambi
18. ซอนเยจิน Son Ye-jin
19. แชจวนกัง Chaejeongan
20. ยูโนว ยุนโฮ U-Know Yunho

source: sharingyoochun
credit: DNBN + honglijun@YT

'The Flight' Poem From Winter Sonata.

'The Flight'...by...Sara Teasdale

Look back with longing eyes and know that I will follow,
Lift me up in your love as a light wind lifts a swallow,
Let our fight be far in sun or windy rain-
But what if I heard my first love calling me again?
Hold me on your heart as the brave sea holds the foam,
Take me far away to the hills that hide your home;
Pace shall thatch the roof and love shall latch the door-
But what if I heard my first love calling me once more?

...หากมองด้วยสายตาอาลัยรัก
จะประจักษ์ว่าฉันนั้นเฝ้าหา
โปรดรับรักฉันไว้ในอุรา
ดั่งสายลมพัดพานกน้อยบิน….

...พาเราเหินร่อนไปในฟ้ากว้าง
บนเส้นทางฝ่าแดดฝนผจญสิ้น
หากรักแรกเรียกร้องให้ได้ยิน
เป็นอาจิณฉันนั้นจะทำไฉน…

...โอบกอดฉันไว้ในใจอย่างหาญกล้า
ดั่งทะเลโอบคว้าเกลียวคลื่นได้
พาฉันสู่แดนเขาลำเนาไพร
ที่ห้อมล้อมบ้านเธอไว้ในพงพาน...

...ความสงบเรียงรายดังหลังคาบ้าน
รักเหมือนบานประตูคู่สถาน
หากรักแรกพร่ำหาฉันทุกวันวาร
ใจร้าวรานโอ้ฉันจะทำไฉน...

รำพรรณ รักศรีอักษร : ผู้แปล

From the beginning until now - Vietnam Version.



From Begining Until now (Vietnam Version)
Sáng tác: Minh Quân
Ca sĩ: Minh Quân

Còn lại đây bao yêu thương , bao nhung nhớ
Còn lại đây bao cô đơn xót sa
Còn mình ta như chơi vơi
mang bao kỷ niệm , với nỗi buồn
Và mùa đông không mang theo , bao hơi ấm
Mùa thu không có lá rơi
Còn mình ta như chơi vơi , nghe con tim ta nát tan
Tình yêu đó sẽ mãi mãi không quay trở lại ,
và em như cánh chim vút bay mãi nơi phương nào ,
chỉ còn mình ta ôm cô đơn ,
nhớ nhung kỷ niệm để lòng ta
bỗng nghe sao buốt giá
Tình yêu đó sẽ mãi mãi không quay trở lại ,
và em như cánh chim vút bay mãi nơi cuối trời ,
chỉ còn mùa đông vây quanh ta , hát với ta rằng ,
bài tình ca nghe ôi sao xót xa

" Đã qua đi rồi , đó -
Những kỷ niệm của một mùa đông giá rét
Giờ đây , em - Còn nhớ hay em đã quên "

Và mùa đông không mang theo , bao hơi ấm
Mùa thu không có lá rơi ... ...
Hát với ta rằng , bài tình ca , nghe ôi sao xót xa .
Nói đi em người ơi ... Dù đã xa nhau thật rồi ...
Dù cho em không yêu tôi , cho con tim tôi nát tan
Tình yêu đó sẽ mãi mãi không quay trở lại ,
và em như cánh chim vút bay mãi nơi phương nào
Chỉ còn mình ta ôm cô đơn , nhớ nhung kỷ niệm
Bỗng nghe ôi sao lòng này buốt giá
Người có nhớ trong tim ta với bao tháng ngày
Hỡi em cho ta đắn đo xót xa trong cuộc đời này
Chỉ còn mùa đông vây quanh ta
Hát với ta rằng bài tình ca nghe ôi sao xót xa

----------------------------

From beginning to now
Lyric Meaning

Can't return to my side, it's impossible now
I console myself that I should stop loving you now
If I can't meet you again,
I really hope to forget you, to forget the entire you in my heart
Every time I want to smile, you let me cry
You make my everything go wrong
Every time I think of you, all my defences gave way
Tried hard to forget you, but I just can't
If I can't meet you again,
I really hope to forget you, to forget the entire you in my heart
Every time I want to smile, you let me cry
You make my everything go wrong
Every time I think of you, all my defences give way
I tried hard to forget you, but I just can't forget
I never know it is so hard to love someone
Every time I want to smile, you let me cry
You make my everything go wrong
Every time I think of you, all my defences gave way
Tried hard to forget you, but I just can't

------------------


----------------------------------

Unfogettable Love

Winter Sonata : Episode 4

รักนี้มิรู้ลืม

ในวันที่ ยูจิน ได้ พบกับ ลีมินฮุง ที่โรงเรียนเก่าในงานหมั้นที่เพื่อนๆ จัดให้ นั้น
ยูจิน พยายามปรับอารมณ์ความรู้สึก ของตัวเองอย่างเต็มที่ ทั้ง ๆ ที่ ความจริงแล้ว ยูจินรู้สึกเหมือนหัวใจของเธอ จะหลุดลอยออกไปจากร่างกาย

ใน คืนที่เผารูปของ จุนซาง เพราะ ยูจิน ต้องการจะลืม จุนซาง ไม่ต้องการนึกถึง จุนซางอีกนั้น นั่นเป็นเรื่องยากลำบากสำหรับ ยูจิน ยิ่งนัก
แต่ขณะนี้ กลับมีคนที่หน้าตาเหมือนจุนซาง ราวกับเป็นคนคนเดียวมาปรากฏตัวต่อหน้า แต่ เขากลับชื่อ ลีมินฮุง

เมื่อ ลีมินฮุง และแชรีน กลับออกไปแล้ว
งานเลี้ยงเลยเลิกรา ยงกุ๊กและจินซุก ตามหลังแชรีนออกไปอีกคู่ เหลือเพียง ยูจิน และ ซังฮวก
ยูจิน บอกกับ ซังฮวก ว่า “ ฉันเคยเห็นเขาแล้วละ ที่แท้เป็นเขานี่เอง ฉันโง่มากเลยว่ามั๊ย”

แต่แล้ว วันนี้ ที่ บริษัทมาเซียน

ยูจิน มองภาพจิ๊กซอว์ ที่เธอ เป็นผู้ทำให้ภาพนี้เสร็จสมบูรณ์ ด้วยชิ้นจิ๊กซอว์ชิ้นที่เธอเก็บได้ในคราวก่อน ยูจิน เกิดความรู้สึกพิเศษ สุขใจกับภาพนี้เหมือนกับ ยูจิน ได้ช่วยใครบางคนค้นหาสิ่งที่ขาดหายไป


เป็นภาพเรือไม้ที่จอดริมฝั่งน้ำ.....เป็นเรือไม้ลำเล็ก ๆ ที่พบเห็นได้ทั่วไปตามริมน้ำทุกสาย(ของเกาหลี เรือที่เมืองไทย ตามริมน้ำไม่เป็นรูปร่างนี้ หรือมี ? ) ใจของ ยูจิน นึกไปถึง เรือที่ริมทะเลสาบ ชุนชงในช่วงเวลาที่ ยูจิน อยู่กับ จุนซาง แล้วประตูก็เปิดออกมีคนเดินเข้ามาในห้องทำงานนั้น จุนซาง นั่นเอง จุนซางยืนอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว



วันก่อน ยูจิน เห็นเพียงว่า เขามีรูปร่างหน้าตาคล้าย จุนซางมาก แต่วันนี้เมื่อได้อยู่ใกล้กันเพียงแค่นี้ ยูจิน พิศดูรายละเอียดของเขาแล้ว เขาอยู่ตรงนี้ นี่คือ จุนซางของ ยูจิน อย่างแน่นอน
แต่แล้ว ยูจิน ก็ได้รู้ว่า เธอ ฝันไปอีกแล้ว และ สับสน กับความรู้สึกภายใน ในขณะนั้น




Episode 4 : Reunion

Min-hyung
Aren't you Che-reen's friend? We met in Choonchun, didn't we? What a nice coincidence. My name is Lee Min-hyung. Don't you remember me?

Yoo-jin :I remember.

Min-hyung : Yoo-jin. Yoo-jin.
I like your name. Your fiance must enjoy calling your name. I saw your fiance that day, didn't I? Shall we start business now? I heard from my employees that your team didn't like the way I do my work, is that right? I should have been nice to you. If I knew you were Chea-reen's friend. We both agreed on the general concept ... Shall we look through the final plan before going into the meeting?

ลีมินฮุง เดินไปที่โต๊ะทำงานตัวเองหยิบเอกสารขึ้นดู
ส่วนยูจิน นั่งโต๊ะรับแขก คำพูดของ มินฮุง ไม่ได้ เข้าไปอยู่ในการรับรู้ของ ยูจิน เลยแม้แต่น้อย
มินฮุง รู้สึก ว่า ยูจิน ตกใจและตื่นเต้นเพราะอะไรสักอย่าง
เมื่อมานั่งร่วม โต๊ะกับ ยูจิน มือ ยูจิน อยู่ที่ถ้วยกาแฟ เริ่มสั่น
มินฮุง หยิบเอกสารส่วนของ ยูจิน ขึ้นมาอ่าน มินฮุง รู้สึกว่า ผู้หญิงคนนี้แปลกจริงๆ

ยูจิน พยายามระงับสติอารมณ์ แต่สายตาของ ยูจิน ไม่ได้ละไปจาก มินฮุง ที่กำลังตรวจสอบเอกสาร ยิ่งเวลาผ่านไป ยูจิน ก็ยิ่งไม่อยากเชื่อเลยว่า คนที่นั่ง อยู่เบื้องหน้าเธอในขณะนี้ คือ มินฮุง ไม่ใช่ จุนซาง ในโลกนี้ จะมีคนที่มีหน้าตาเหมือนกันแบบนี้ด้วยหรือ

มินฮุง พลิกอ่านเอกสารกับแบบแปลนที่ยูจินมอบให้ มินฮุง จู่ ๆ ก็เอ่ยถามยูจินว่า





Min hyung : What do you think? Do I look alright to you?
I have two eyes, one nose and a mouth ...
Do you always look at a person like that? Are you okay? Was I being too rude to you? Yoo-jin. Look ...

Yoo-jin : I am sorry.



มือ ยูจิน สั่นระริก จนถ้วยกาแฟและจานรอง กระทบกันเสียงดัง
มินฮุง : เป็นอะไรหรือเปล่า
: ผมหยาบคายกับคุณหรือ
: จุง ยูจิน

หยาดน้ำตาที่เอ่อคลอดวงตาของยูจิน ไหลร่วงลงมา

ยูจินไม่อาจนั่งอยู่ที่นี่ได้อีกต่อไปแล้ว จุนซาง กลายเป็น ลี มินฮุง
หัวใจของยูจินแทบจะระเบิดออกมาเป็นเสี่ยงๆ ยูจิน ไม่สามารถอยู่เผชิญหน้ากับคนที่เรียกตัวเองว่า ลี มินฮุง ได้
เธอกล่าวคำขอโทษ

ก่อนที่จะวิ่งออกจากห้องไป ยูจิน ต้องการหนีความจริง ที่ว่า เขา คือ ลีมินฮุง เขาไม่ใช่ จุนซาง ของเธอ
มินฮุง มองตามหลังยูจิน ผู้หญิงที่เข้าใจยากและเหตุการณ์ที่ยากจะเข้าใจ เมื่อครู่นี้

ส่วน ยูจิน ที่ออกมาข้างนอก นึกถึงเสียงเรียก ชื่อ เธอ ยูจิน จาก มินฮุง สีหน้าที่แสดงออกมา เหมือนกับจุนซางไม่ผิดเพี้ยน ตอนที่ จุนซาง เรียกชื่อ เธอ ยูจิน ก็มีสีหน้าแบบนี้ จิตใจของ ยูจินไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ยูจินไปหาแชรีน แชรีนย้ำว่า จุนซางตายแล้ว มินฮุงไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับจุนซางเลย



มินฮุงโทรศัพท์ไป polaris ยูจิน ยังไม่กลับมาที่ Polaris



คุณคิม ถือกล่อง อาหารเย็น เข้า มา
คุณ คิม เรียก มินฮุง ว่า Playboy ( ก็สมแล้วจริงๆ พ่อนักรักบรรลือเกาหลี)
มินฮุง : จุง ยุจิน เราต้องนัด Polaris มาอีกครั้ง เรายังไม่ได้เซ็นต์สัญญา
: สงสัยว่าผมคงดูไม่ค่อยดี ยูจิน พอเขาเห็นหน้าผม ก็เอาแต่จ้องหน้าผมแล้วจู่ๆ ก็วิ่งหนีไปเลย




วันรุ่งขึ้น มินฮุง มองดูภาพจิ๊กซอว์ ภาพนั้นต่อเสร็จเรียบร้อยแล้วอย่างน่าพิศวง มินฮุง หยิบ ชิ้นที่หายไปออกมาจากภาพ
ชิ้นจิ๊กซอว์ ที่เขาหาไม่พบ ชิ้นที่ขาดหายไป และไม่อาจ เอาจิ๊กซอว์ ชิ้นอื่นใดมาทดแทนได้ แต่เวลานี้ ภาพจิ๊กซอว์ชิ้นนั้น ได้มาเติมเต็มให้ภาพแล้ว เป็นใครกันหนอ
คุณคิม เข้ามา ร้องทัก ว่า มาแต่เช้าเชียวนะครับ วันนี้ Polaris จะมาเซ็นต์สัญญา อีกเดี๋ยวนะครับ
มินฮุง : นี่คุณเอาชิ้นนี้มาใส่หรือ ( จิ๊กซอว์ในมือ) คำตอบคือเปล่า
มินฮุง : แปลกจริง ใครเป็นคนเอามาใส่
คุณคิม : อะไรกัน นี่คุณจำผู้หญิงทุกคนได้หมดจริงหรือ ผมสงสัยมาตั้งนานว่าทำไมคุณถึงชอบต่อจิ๊กซอว์นี่ ทุกครั้งที่คุณต่อแต่ละชิ้น คุณคิดถึงบรรดาแฟนเก่าใช่มั๊ย ล่ะ
มินฮุง : เอาอะไรมาพูด
คุณคิม : ก็ จุง ยูจิน ที่มาจาก Polarris ผมบอกเขาว่า ผมสงสารคนที่ชอบต่อจิ๊กซอว์ เขาว่าคุณ อาจมีความทรงจำมากมายที่อยากจดจำ ผมว่าเธอพูดถูกนะว่ามั๊ย
มินฮุง หัวเราะ เอาจิ๊กซอว์ ตัวที่หยิบขึ้นมาวางลงไปที่เดิม




จุงอา มาบริษัทมาเซียน แทนยูจิน
มินฮุง แปลกใจถามว่า : ทำไมคนที่ดูแลโครงการไม่มา
จุงอา บอกว่า : ยูจิน ไม่ว่าง และฉันเป็นคนดูแลเรื่องสัญญา และจะมาดูแลโครงการนี้แทนยูจิน ที่จะไปดูโครงการอื่น

มินฮุง มีเงื่อนไขก่อนเซ็นต์สัญญา ว่าทาง polaris ต้องให้ จุงยูจิน เป็นคนเข้ามา Present โครงงาน กับมินฮุงและเจ้าหน้าที่ฝ่ายอื่นๆ

จุงอา จึงต้องขอร้องยูจิน โดยบอกว่า : ฉันไม่รู้จะปฏิเสธเขาอย่างไร เมื่อคนหล่อๆ พูดกับฉันแบบนี้

ยูจินจึงต้องมานำเสนอ โครงงาน ของโครงการนี้ มินฮุง นั่งฟังการบรรยาย จนจบ การบรรยายเป็นที่พอใจของทุกคน และค่อยๆทะยอยกันออกไปจากห้องรวมทั้ง ยูจิน แต่มินฮุงเรียกไว้

“จุง ยูจิน คุณทำงานแบบนี้ตลอดเวลาเลยหรือ
หัวเราะเบาๆ แล้วพูดต่อ : เปล่า ผมไม่ได้ว่าคุณทำงานไม่ดี แต่เหมือนคุณเพิ่งท่องจำเมื่อคืน คุณทำงานสไตล์นี้ตลอดเลยหรือ
ยูจิน ท่าทางเคร่งขรึม: ถ้าอยากได้คำอธิบายเพิ่มก็ถามฉันได้ค่ะ
มินฮุง : นี่ผมทำให้คุณอึดอัดหรือเปล่า
ยูจินเหลือบตามอง มินฮุง มินฮุงพูดต่อว่า : ถ้าเรารู้สึกอึดอัดต่อกัน จะทำงานด้วยกันได้อย่างไร ผมไม่อยากให้คุณรู้สึกแบบนั้น
ยูจิน : ฉันเชื่อว่าเราจะสนุกกับงานนี้ได้ โดยไม่จำเป็นต้องชอบลูกค้าหรือไม่

..........................
(ต่อปากต่อคำกัน อีกหลายประโยค)


มินฮุง : คุณกำลังบอกว่าคุณชอบงานนี้แต่ไม่ชอบขี้หน้าผมใช่ไหม
ยูจิน : ถ้ามันทำให้คุณคิดแบบนั้น ฉันก็ขอโทษค่ะ
มินฮุง : แต่ผมต้องชอบคนที่ผมทำงานด้วย
ยูจิน : ฉันจะไม่ว่าอะไรหรอกนะคะ ถ้าคุณจะผิดสัญญาเพราะไม่ชอบฉัน
( เก่งจริงยูจิน สาวแกร่งของเราแม้จะขี้แยร้องไห้น้ำตาไหลรินทั้งเรื่อง แต่ด้านจิตใจแล้ว ยูจิน เข้มแข็ง มาก ไม่หวั่นกับอะไร ๆทั้งนั้น แม้แต่โชคชะตา)
มินฮุง ทำเสียงจึ๊แบบไม่สบอารมณ์เล็กน้อย( ก็ยูจินไม่ลดราวาศอกให้เลย) : อย่างไรก็ดีผมอยากทำงานกับคุณ เพราะว่าผมชอบคุณ
ยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา : หิวหรือยังครับ ไปทานข้าวด้วยกันเถอะ
ยูจิน : ไม่ละค่ะ ขอบคุณมากนะคะ
มินฮุง หัวเราะ : จุง ยูจิน รู้ไหมทำไมคนเราถึงต้องไปกินข้าวหรือไปดื่มกัน เพราะมันทำให้คนเราเริ่มสนิทกันได้ไงล่ะ อย่าเข้าใจผิดไปเลยนะ
มินฮุงลุกขึ้นยืน : ผมน่ะเป็นคนเข้มงวด ระหว่างที่ทำงานกับคุณ ผมจะใช้คุณคุ้มเลยล่ะ เพราะฉะนั้น เราจำเป็นต้องสนิทกันกว่านี้
มินฮุงเดินวนไปมา : ตกลงจะปฎิเสธอยู่อีกไหม

( โอ้โฮ playboy เรื่มรุก กระชั้น คนที่ผมชอบแล้วซีนี่ มินฮุง นะมินฮุง )
แล้ว คุณมินฮุง ก็ ถูก คุณยูจิน น๊อคเอ้าท์ มึนหมัดกับคำตอบของคุณ ยูจิน งง งวย นับสิบยังลุกไม่ขึ้น


“ ฉันเสียใจค่ะ”

ยูจินรีบเก็บของบนโต๊ะ เดินออกไปจากห้องอย่างรีบร้อน ( แบบอยากไปให้พ้นหน้าคุณ มินฮุง ให้เร็วที่สุด)
ลี มินฮุง มองตามหลัง ยูจิน อย่างไม่มีทางเข้าใจเลยว่าผู้หญิงประหลาดคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่


(โถ... มีผู้หญิงปฎิเสธ การกินข้าว กับชายหนุ่ม perfect profile ดี รูปหล่อ พ่อรวย การศึกษาดี หรือนี่ ผมไร้เสน่ห์ แล้วหรือนี่ ... อมร เขียนเองค่ะ)
มินฮุงยกมือแตะศรีษะ พิศวง งง งวย จนพูดไม่ออก บ่นไม่ถูกเลยเชียวละ
นี่ถ้าไม่ใช่พระเอก คงต้องนึกในใจ แบบชาวบ้าน ๆ ไทยว่า อะไรกันวะ!!! (ก็แบบไทยไงไม่ใช่ไม่สุภาพนะนี่)




ซังฮวก มาคอยรับ ยูจิน ที่หน้าบริษัทมาเซียน คุณคิม ทักทายยูจินว่ากำลังจะกลับหรือ ซังฮวกคิดว่า คุณคิม คือ กรรมการบริหาร เจ้าปัญหา ของบริษัท คิดจะเข้าไปขอพูดว่า อย่าทำให้ ยูจิน ลำบากเกินไปนักเลย ยูจิน เข้ามาห้าม จับตัวซังฮวกไว้ไม่ให้ไปพูดกับคุณคิม ยูจิน กรอกตา แล้วหัวเราะออกมาอย่างสบายอกสบายใจ ลีมินฮุง ที่ออกมายืนรับลมอยู่ อยู่ข้างบน มองดู ทั้งคู่ ยื้อยุดฉุดกันไปดึงกันมา ยูจิน ตีแขน ซังฮวก


แชรีนเปิดร้าน มินฮุงไปแสดงความยินดี แล้วไปทานข้าวเย็นกัน

แชรีนบ่นเรื่องการจัดร้าน มินฮุงเอาใจ บีบนวดไหล่ ต้นแขนให้แชรีน
( คุณมินฮุง เอาใจผู้หญิงเก่งจริงๆ เลย แต่ที่สำคัญ นั่นน่ะ ยงจุนค่ะ อิจฉาแชรีน จัง )

มินฮุง : ผมน่ะชอบผู้หญิงแต่งตัวและก็ชอบเลือกเสื้อผ้าให้
: ผมได้ทำงานกับมัณฑนากรคนใหม่
: คุณควรอิจฉาเขานะ เขาเป็นคนมีพรสวรรค์แถมยังมีเสน่ห์ด้วย อยากรู้ไหมว่าเขาเป็นใคร
: ก็ได้ งั้น ผมจะไม่บอกคุณดีกว่า

แชรีน ไม่ใส่ใจในเรื่องนี้ แต่สนใจว่าเมื่อไร มินฮุง จะย้ายออกจากโรงแรม ไปอยู่บ้าน

มินฮุง : ผมกำลังจะสร้างบ้านใหม่
: นี่คุณคิดว่าบ้านแบบไหนจะสวยที่สุดในโลก
แชรีน : ไม่รู้สิ
มินฮุง : บ้านที่สร้างในหัวใจคนที่เรารักไง
แชรีน ยิ้มถูกใจ : ก็ดีค่ะ งั้นคุณสร้างมันเลยตอนนี้สิ
มินฮุง : อย่าเพิ่งดีกว่า ตกลงคุณไม่อยากรู้หรือว่าเขาเป็นใคร
แชรีน : ช่างเถอะ


จุงอา และคุณคิม มีนัด ที่จะไปตรวจงานที่สกีรีสอร์ต แต่ กลับกลายมีเหตุความบังเอิญ ทำให้ กลายเป็น ยูจิน ไปกับมินฮุง แทน



Drive on snowy road:

Min-hyung : Do you like snow? Don't you like snow?
Yoo-jin : I like snow.
Min-hyung : That's very pretty. I mean your ring. Is that your engagement ring? But it's too shiny and it doesn't seem to suit your style. Ladies who fall in love always have some kind of light coming out of their face. But you look depressed. Is it because of the long time relationship?
Yoo-jin : You have a very unique interest, Mr. Lee.
Min-hyung :Did I offend you?
Yoo-jin : It doesn't feel that good.

Min-hyung : Yoo-jin, your blood type is A, isn't it? You are honest, can't hide your feeling well, can't lie to someone, but you always keep the most important thing in your heart and never tell anyone, isn't that true?

Yoo-jin : Stop it. I don't feel good when someone who doesn't even know me speak to me as if they knew me a lot.

Min-hyung : I got it correctly, didn't I? Otherwise you wouldn't have felt bad about it.

Yoo-jin : Mr. Lee?

Min-hyung : My name is Lee Min-hyung.
I hope you wouldn't call me Mr. Lee.
I would like you to call my name.
I am calling you Yoo-jin, don't I?
มินฮุง แอบสังเกตุยูจิน ที่หันหน้าไปดูนอกหน้าต่างรถ เหมือนกำลังชื่นชมทิวทัศน์อย่างเพลิดเพลิน
มินฮุงไม่รู้ว่ายูจินกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ
(คุณ คิมอุนฮี และ คุณยุนอุนควงคะ ถ้า มินฮุง รู้ ก็จะแสนรู้เกินไปแล้วล่ะค่ะ)
มินฮุงได้แต่ชวนคุยว่า
: ดูหิมะพวกนี้สิ หิมะกำลังตกหนัก คุณชอบหิมะรึเปล่า ยูจินไม่ตอบ
มินฮุงถามซ้ำ คุณชอบหิมะไหม
ยูจิน : ฉันชอบหิมะ
ยูจินเกือบพลั้งปากบอกไปว่าเธอชอบหิมะมากเพียงไร ความรักสีขาวระหว่าเธอและจุนซาง เรื่องราวทั้งหลายที่เธอทำร่วมกันท่ามกลางฤดูหนาวที่โปรยปรายลงมา
แต่สิ่งยูจินที่กำลังจะทนไม่ได้ที่สุดในขณะนี้ คือเธอกำลังนั่งอยู่ข้างกาย มินฮุงที่ใบหน้าเหมือนจุนซาง ความคิดคำนึงนี้พุ่งทะยานทะลุผ่านพื้นดินที่ขาวโพลนขึ้นมา

มินฮุง เหลือบมองมือยูจิน : สวยดีนะ ผมพูดถึงแหวนคุณ นั่นแหวนหมั้นใช่ไหม แต่เพชรมันวูบวาบไปหน่อย ไม่เหมาะกับบุคลิกคุณ
ยูจิน เงียบเฉย
มินฮุง : ผู้หญิงที่ตกอยู่ในห้วงแห่งความรัก มักจะมีรัศมีส่องประกายออกมาจากใบหน้า แต่คุณดูเศร้าจัง มาจากความสัมพันธ์ยาวนานเหรอครับ
ยูจิน : คุณลี
ยูจิน ลงเสียงหนักเยือกเย็น เย็นชา : คุณนี่ช่างสังเกตจริงๆเลยนะคะ
มินฮุงยิ้มเจื่อนๆ : ผมละลาบละล้วงเกินไปหรือ
ยูจิน : ก็อะไรประมาณนั้น
มินฮุง : ยูจิน คุณเลือดกรุ๊ป เอ ใช่ไหม เป็นคนซื่อสัตย์ นิสัยเปิดเผยตรงไปตรงมาไม่รู้จักเก็บงำความรู้สึกของตัวเอง ซ่อนความรู้สึกไม่เก่ง โกหกใครไม่เป็น แต่มักจะเก็บสิ่งสำคัญที่สุดไว้ในใจใช่ไหมครับ

( คุณ ตรงไปตรงมา คิดจะพูดอะไรก็พูด ผมโดนคุณ ซัดเปรียงๆ หลายเปรี้ยงแล้วนี่ครับ)

ยูจิน “ พอทีเถอะ ฉันไม่ชอบให้คนที่ไม่รู้จักฉันดีพอ มาพูดเหมือนรู้จักฉันดี
มินฮุง ยิ้ม : ผมเดาถูกใช่ไหมล่ะ ไม่งั้นคุณคงไม่โมโหหรอก
(ยังตอแย ยูจินไม่เลิกนะคุณ มินฮุง เจ็บแล้วไม่จำเลย)
ยูจิน : คุณ ลี คะ
( ยูจินกำลังจะให้มินฮุงกินหิมะที่กำลังโปรยลงมา ในขณะที่ยูจินก็กำลังกิน ชาเย็นที่ เติมหิมะลงไปอีกหน่อยอยู่).

มินฮุง : ผมชื่อ มินฮุงครับ ผมรุ้ว่าคุณอยากเรียกผมว่า ลี แต่อยากให้คุณเรียกชื่อมากกว่า ที ผมเองยังเรียกคุณว่า ยูจิน นี่นา


แชรีน ไปหามินฮุงที่ มาเซียน คุณคิม บอกว่า : เขาไปดูที่ กับสาวสวยที่มาทำโปรเจคด้วยกันกับเรา เขาไปกันสองต่อสองนะ ( ปรารถนาดีประสงค์ร้าย นี่นาคุณ คิม)



ในบริเวณก่อสร้าง มินฮุง แนะนำยูจินกับทีมงาน และเดินตรวจสถานที่กับแปลนงาน ยูจินสะดุดตากับตุ๊กตาหิมะ ที่มีคนปั้นเอาไว้ ยูจินนึกถึงภาพ ตุ๊กตาหิมะที่ปั้นกับจุนซาง จุนซางที่ร่าเริงสนุกสนาน





(ใช้รูปนี้ แทนแล้วกัน เพราะ จุนซาง ยิ้มอ่อนโยน มากเลย )


มินฮุงเอาเสื้อที่ท้ายรถของตนเองมาคลุมให้ยูจิน ยูจินไม่ยอมจะใส่
มินฮุง : คุณไม่ชอบให้ผมคุยกับคุณใช่มั๊ย งั้นคุณก็อย่าเถียงผมสิ แล้วก็เดินจากไป


ยูจิน ถ่ายภาพ ที่จะต้องนำไปใช้ในการทำงาน และ แอบถ่ายภาพ รอยยิ้มของมินฮุง มินฮุง ที่ทำท่าทางชี้โน่นชี้นี่ มินฮุง ที่ หยิบบุหรี่ออกมาจุดสูบ ท่าทางเดียวกับที่ จุนซางเคยทำไม่ผิดเพี้ยน มินฮุงคว้ากิ่งไม้เขย่าจนหิมะร่วงหล่นพรูลงมา (ระหว่างนี้ก็มีเพลง my memory )
ในสมองของยูจินมีภาพของจุนซางลอยขึ้นมา จนมินฮุงหันมาและรู้ว่ายูจินถ่ายภาพเขาไว้แต่ไม่พูดอะไร ยูจินต้องเบนกล้องไปทางอื่น


ยูจินเอาฟิล์ม ที่ถ่ายเสร็จแล้วใส่กระเป๋า เสื้อของมินฮุง
ซังฮวกโทรศัพท์มาพอดี เพราะเป็นห่วงยูจิน
( พระร้อง...พระรองเกาหลี อีกแล้ว) และเข้าใจว่าจุงอามาที่นี่ด้วย

มินฮุง : คู่หมั้นโทรมาหาเหรอ ยูจินหันมามอง
มินฮุงหัวเราะ : ผมไม่ได้ตั้งใจแอบฟังหรอกนะ ไปเถอะเราต้องไปที่อื่นกัน


ในท่ามกลางหิมะ

Favorite home:

Min-hyung : Where do you want to live when you get married?
Yoo-jin : I have never thought about that before.
Min-hyung : That's funny. I thought women think about what kind of house they want to live in, and how they would decorate their bed room, entrance, kitchen and that kinds of things.

Yoo-jin : I don't know. If they are really in love, I don't think that would matter so much.
Min-hyung : Then what is important?
Yoo-jin : A house itself doesn't really matter to the couple.
To the couple who are in love, their heart would be their favorite home.




มินฮุง : พอแต่งงานแล้วคุณตั้งใจจะไปอยู่ที่ไหน
ยูจิน : ฉันไม่เคยคิดเรื่องนั้นเลยค่ะ
มินฮุง : แปลกนะ นึกว่าผู้หญิงจะคิดว่า บ้านแบบไหนที่จะเป็นเรือนหอ จะตกแต่งห้องนอนยังไง ประตูบ้าน ห้องครัว หรืออะไรทั้งหลายแหล่
ยูจิน : ไม่รู้สิ ถ้าคนเรารักกันจริง คงไม่ต้องแคร์เรื่องนั้นหรอกค่ะ
มินฮุง : งั้นอะไรล่ะที่สำคัญ
ยูจิน : ฉันว่าตัวบ้านไม่สำคัญสำหรับคนสองคนหรอกค่ะ คนสองคนที่รักกัน หัวใจน่าจะเป็นบ้านที่โปรดปรานที่สุด



มินฮุง แปลกใจกับคำตอบนี้ ยิ้มกับคำตอบของ ยูจิน นึกถึงคำพูดของตนเองที่บอกแชรีน


ทั้งสองเดินสำรวจต่อ บางครั้ง ยูจินก็เดินเข้ามาใกล้ บางครั้งก็เดินห่างๆตามย่างก้าวของ มินฮุง เธอย่ำลงบนรอยเท้าที่ มินฮุง ทิ้งไว้เหมือนเมื่อครั้งอยู่กับจุนซาง ยูจิน รู้ดีว่าเขาไม่ใช่จุนซาง แต่ ก็อดนึกถึงจุนซางไม่ได้ จุนซางแกล้ง ยูจิน เดินเหยียบเงาของ ยูจิน และบอกเธอว่า “ฉันอยากให้เธอจำเอาไว้ “
แล้วทั้งคู่ (จุนซางและยูจิน)ก็วิ่งไล่เหยียบเงาของกันและกัน



จนค่ำ มินฮุง พายูจินเข้าไปในคอฟฟี่ชอพเก่าที่มืดสนิท มินฮุง ทำแสงสว่างขึ้นมา และติดเตาให้ความอบอุ่นเพราะวันนี้หนาวมาก ยูจิน ตรวจดูแบบแปลน เพื่อเปรียบเทียบรายละเอียดจริงของอาคาร

มินฮุง : เลิกทำแต่งานเสียทีเถอะ ผมประทับใจความขยันของคุณแล้ว
: มานั่งนี่สิ อย่าทำให้ผมรู้สึกอึดอัด
ยูจิน คราวนี้ว่าง่าย


มินฮุง : คุณไม่ค่อยจะคุยอะไรเลยนะ จุดบุหรี่สูบ แล้วพูดต่อ มีผู้หญิงไม่กี่คนหรอกนะที่ไม่มีอะไรจะถามผม
ยูจิน : ฉันไม่มีอะไรจะคุย
มินฮุง หัวเราะ: ผมก็แค่ล้อเล่นน่ะ ทำไมต้องคิดเป็นจริงเป็นจังด้วย




Put a fire of questions:


Min-hyung : Come and sit down. It will be warm soon. ...
Yoo-jin. You save too much of your talking time. There were not many girls who doesn't have any questions to ask me.

Yoo-jin : I don't have anything to say.
Min-hyung : I was only joking. Did you take it seriously? My shoes are wet. How about your shoes? We can dry them here. Aren't you going to dry yours?

Yoo-jin : Which high school did you go to?
: Were you in the States?
: Are you sure you were in the States?

Min-hyung : Yes, I graduated school in the States.
Yoo-jin : Choonchun, do you know Choonchun?
: Choonchun high school. :
: Don't you remember Je-il high school in Choonchun?
:Haven't you ever lived in Korea?

Min-hyung : Ask me one at the time. How did you keep quiet all this time?
Yoo-jin : Can you take off your glasses?
: Please, can you take off your glasses?
Min-hyung : Yoo-jin ...
Yoo-jin : I am sorry.
Min-hyung :Is everything alright? You sound strange whenever I see you. Is there a reason for doing that? Can you tell me?
Yoo-jin : Would you believe whatever I say?



ยูจิน นึกถึง จุนซางที่สวมรองเท้าให้เธอบนกำแพง อีกแล้ว


แชรีนตามมาหา และชวน ยูจิน กลับรถคันของเธอ กีดกันไม่ให้ ยูจิน นั่งรถกลับ กับมินฮุง และไม่พอใจที่ ยูจิน สวมเสื้อของ มินฮุง ยูจิน ถอดเสื้อคืน มินฮุง


ที่โซล เมื่อแยกย้ายกันแล้ว มินฮุงไปกินข้าวกับ แชรีน และถาม แชรีน ถึง ยูจิน ในสมัยเป็นนักเรียน
แชรีน : ยูจิน น่ะเหมือนเด็กผู้ชาย เขาน่ะร้ายกาจกับฉัน (เปิดกระโปรงนักเรียนของแชรีน) ตอนเรียน ม.ปลาย บางทีตอนนี้เขาอาจเปลี่ยนไป
แชรีน หาว่า ยูจิน เรียกร้องความสนใจจาก มินฮุง แกล้งโง่เวลาอยู่กับผู้ชายดีๆ เพราะมินฮุงรูปหล่อ อย่าไปสนใจ ยูจิน เลย
มินฮุง ชอบใจ : ผมดีใจที่มีผู้หญิงสวยๆและฉลาดสนใจตัวผม เวลาทำงานผมคงจะเกร็งน่าดู
แชรีน ค้านว่า : มินฮุง ยูจิน เขามีคู่หมั้นแล้วนะ
มินฮุง : ขนาดแต่งงานแล้วยังหย่ากันได้เลย แค่หมั้นจะสำคัญอะไรใช่ไหมล่ะ
แชรีน เริ่ม ซีเรียส
มินฮุง เย้าแหย่ เอามือหยิกแก้ม แชรีน เบาๆ แล้ววางมือบนไหล่ แชรีน : ผมล้อเล่นน่ะทำไมต้องซีเรียสด้วย อย่าทำหน้างอสิ





ซังฮวก เริ่มรู้สึกว่า ยูจิน ผิดปกติ มีเรื่องปิดบัง เรื่องของจุงอา...
ยูจิน ที่โกหกใครไม่เป็น หน้าตาของ ยูจิน ฟ้อง ซังฮวก ประกอบกับรู้มาก่อนแล้ว ซังฮวก บอกว่า ยูจิน น่าจะมีเหตุผลดีๆ ที่มีเรื่องปิดบังเขา

ตอนที่ 4 นี้ มีเพลง only You ที่คุณร้อยตะวัน Load มาให้นะคะ ขอบคุณค่ะ


Amornbyj : Writer

Winter Sonata : Episode 4
Yu Jin went to meet her client at Marcian. In the Director's office, she found that there was a missing piece in a large jigsaw puzzle. She took out the piece of jigsaw puzzle that she has picked up from the staircase earlier and fitted it into the "hole". At this point, the door opened. Yu Jin turned around and was stunned by the sight of a cheerful Man Yeong. He walked into the room and introduced himself as her new client. Yu Jin was very confused with the remarkable resemblance of Man Yeong to Joon Sang, and kept staring at him. Jokingly, Man Yeong asked if that it is her habit to look at people like that....

Yu Jin came out of Man Yeong's office in tears. Immediately, she went to see Choi Lim about Man Yeong. Choi Lim told her that Man Yeong and Joon Sang were not related.

Yu Jin tried to avoid seeing Man Yeong. However, it became unavoidable as Man Yeong insisted that Yu Jin be the officer in charge of his project.... One day, Man Yeong brought Yu Jin to the ski field to discuss about the project. Tracing Man Yeong's footsteps the snow, Yu Jin had flash backs and compared Man Yeong with the deceased Joon Sang... Yu Jin's mobile phone rang, and it was Sang Hyuk.Over the phone, Yu Jin lied that she was with her senior at the ski field.

In the evening, Man Yeong and Yu Jin went to an empty house in the ski field. Around the fireplace, Man Yeong joked that this was the first time he met a girl who was not interested in him. Yu Jin had flashbacks about Joon Sang again, and started asking Man Yeong about his past, and whether he had any prior memory of Korea. Man Yeong was curious about her questions, but Yu Jin’s explanations were interrupted by Choi Lim’s arrival.

At Lung Kok's place, Sang Hyuk met Yu Jin's senior and found out that Yu Jin lied to him...

At dinner, Man Yeong asked Choi Lim about Yu Jin. Choi Lim told Man Yeong that Yu Jin was pretending to be a nice girl in front of him to attract his attention.

Sang Hyuk went to see Yu Jin, asking her out for the next day... Next day, they met, tried to go for a movie but found that tickets have been sold out everywhere... Sang Hyuk apologized to Yu Jin that he has not been able to make her happy and promised to try harder. On the way back home, Sang Hyuk asked if she was hiding anything from him but Yu Jin denied.

Later, Yu Jin found out from her senior that Sang Hyuk knew about her lies. She planned to explain to Sang Hyuk over dinner. Their conversation was overheard by Choi Lim... At dinner, before Yu Jin could explain, Choi Lim came in with Man Yeong, telling Sang Hyuk that Man Yeong was working with Yu Jin ...

http://www.hotelier2002.com/
Only you-
Geu-dae -man-ee
คือ-เต-มา-นี
เธอเท่านั้น
Ryu
เซ้น-ว้า โก้-โมว โก-โวล-โย เม่-อีฟ ขื่อ-เด คื้อ-เท
พ้ง-อะโร-วู อะ-ชี เซ้น-ว้า นา-เย-เก ฮัง-ซาง
มาล-รี น่า-รึล ฮา-รา-กา-ยี อัน-เน๊-โย
* คือ-โจ่ ดา-ชีน-มา-เน่ พา-รา-โบ-บูน-อี-โจ๊ คื้อ-เต
เหน่-กา โอ-เต่-กา-จี๊ ฮา-โบ-มา เน-กา-โด กี-เน-เร-โจว-โยว
กือ-เต อะ-ดือ-วูน มี-โซ-รา-โด คือ-โร-เก-รา-โด้ โบล-ซู อิท-เก้
** อี-เจน นา-รึล ซา-ราง-นา-เมนนาน-เว้-น่า-โย โอ่-จือ
คือ-เด-ม่า-นิล นัล-ซา-ราง-ฮาน-ซู อิท-โซ-โย
ชี้-กึ้ม คื้อ-เด มา-อี้ม-เม มาล-รี ดา-รึน หย่า-รี บีน-นาน-โก อิท-เน้-โย
(ซ้ำ *, **)
ฉันเองนั่นแหละ ที่ถวิลหาอรุ่ณรุ่ง
ที่จะมีเพียงสองเราตลอดมา เธอเองนั่นแหละ
ที่จากฉันไปแสนไกล ไม่ยอมแม้แต่จะให้ฉันได้ชิดใกล้
* ฉันจึงได้แต่เพียงคอย คอยจนกว่าเธอจะหวนกลับมา
ให้โอกาสฉันสักครั้งเถิดที่รัก
ถึงแม้เธอจะให้ฉันไเพียงรอยยิ้มอันขมขื่น
ก็ขอให้ฉันเห็นหน้าเธออีกสักครั้ง
** ที่รักฉันไม่ต้องการให้เธอรักฉัน
ขอเพียงมีแต่เธอเท่านนั้นที่ฉันจะรัก
(ซ้ำ *, **)
Credits to The Connect
Konglish
C'est moi kkum-eul kkoo-uh-yo
meh-il geu-dae-kyut-ei pyeong-hwah-ro-oon ah-chim
C'est toi na-ae-gaen hang-sahng muhl-ri na-reul huh-lak-ha-ji ahn-nae-yo
geu-juh dang-shin-mah-neul bah-la-bol ppoon-ee-jyo
geu-ddae nae-gae ol ddae-kka-jji
hahn-buhn-mahn nae-gae-do ki-hee-reul jwuh-yo
geu-dae uh-doo-oon mi-soh-la-do geu-luh-kae-la-do bol soo ees-gae
ee-jen na-reul sar-ang-ha-myun ahn-dwi-na-yo
o-jik geu-dae-mahn-ee nal sa-rang-hal soo ee-suh-yo
ji-geum geu-dae ma-eum-aehn mul-ri da-reun byul-ee-beet-na-go ees-nae-yo
geu-juh dang-shin-mah-neul bah-la-bol ppoon-ee-jyo
geu -ddae nae-gae ol ddae-kka-ji
hahn-buhn-mahn nae-gae do ki-hee-reul jwuh-yo
geu-dae uh-doo-oon mi-soh-la-do geu-luh-kae-la-do bol soo ees-gae
ee-jen na-reul sa-rang-ha-myun ahn-dwi-na-yo
o-jik geu-dae-mahn-ee nal sa-rang-hal soo ee-suh-yo
ee-jen na-reul sa-rang-ha-myun ahn-dwi-na-yo
o-jik geu-dae-mahn-ee nal sa-rang-hal soo ee-suh-yo

9.12.08

Christmas Card by BYJ



손으로 만든 크리스마스 카드 배용준

사랑, 환자입니다
사랑을 일종의
그건 안 부럽다,
그것을, 자랑하지 않습니다
그것을, 자랑 아니다
그것은 무례하지
그건 정당하지 - 추구, ...
.............
배용준

Post by myoce
Translayed from eng to Thai by Starpolaris
Some interesting facts about Yong Joon
ความจริงบางสิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับเบยองจุน

[ Compiled by Liezle at Soompi, together with Frances]
(เล่าให้ฟังโดย Liezle แห่ง Soompi และเล่าร่วมกับ Frances)

2. knows how to draw...he drew a beautiful christmas card for his friend when he was in primary school

2. รู้วิธีการวาดภาพ.....เขาได้วาดการ์ดรูปต้นคริสต์มาสแสนสวยต้นหนึ่งเพื่อมอบให้เพื่อนสมัยที่เขายังศึกษาอยู่ชั้นประถม

This is what was written in the above card
Love is patient,
love is kindIt does not envy,
It does not boast,
It is not proud,
It is not rude,
It is not self- seeking,
It is not easily angered,
it keeps no record of wrongs,
Love does not delight in evil but rejoices with the truth.
แปลโดย happiebb.

The words “ Merry Christmas and Happy new year “
were written on the card and underneath the wishes were the words.

“ Wishing MyungHwan much progress in his studies…
Yong Joon

On the back of the card,
he had copied verses from a famous love song from the Bible, the Thirteenth Holy song.

Li MyungHwan had received the card from his friend Bae Yong Joon.
Throughout their elementary and high school days (Han Young High school).
ถอยหลังวันเวลา เมื่อสมัย ที่ ยงจุน ยังเรียนอยู่ High school ยงจุน วาด card ดังภาพนี้ เป็น Merry Christmas card ให้กับเพื่อน Li MyungHwan
ใน ปี 2002 Jun Sang อัด เพลง เปียโน The first time อัดใส่ เทป cassette ส่งไปรษณีย์ เพื่อ
Surprise Merry Christmas to Yoo Jin.
ในปี 2008 ขอถือเสมือนหนึ่ง ว่า Bae Yong Joon ส่งผ่าน ความรัก ความปราถนาดี อวยพรความสุข Merry Christmas มายัง BYJ Family in Thailand และ ผู้เข้ามาเยี่ยมเยือน บ้านของคนรัก BYJ ที่บ้านนี้นะคะ
Amornbyj : Writer

8.12.08

พระจันทร์เดือนธันวา (พระจันทร์ยิ้ม)

ต้องขออภัยเพื่อน ๆ ที่กำลังดื่มด่ำกับความรัก ของ จุงซางและยูจิน กันเพลินอยู่นะคะ เพื่อน ๆ ที่พลาดดูพระจันทร์ยิ้ม วันที่ 1 ธันวาคม ที่ผ่านมา พวกเราจะได้ดูพระจันทร์ยิ้มพร้อม ๆ กันอีกครั้งหนึ่ง ในวันที่ 29 ธันวาคม นี้ เวลา 17.30 น.ถึง20.00 น.ค่ะ (ข่าวจากรายการร่วมใจคนไทยไม่ทิ้งกัน ทางช่อง 9 อสมท.)ค่ะ